La dimora del Casanova B&B boutique

Klimatyzacja okropnie śmierdziała – zapach był tak intensywny i odpychający, że korzystanie z niej było obrzydliwe. Niestety, bez klimatyzacji pobyt był praktycznie niemożliwy ze względu na upały. Ogólnie w całym tym „hotelu” unosił się smród stęchlizny, coś pomiędzy piwnicą a starą, zaniedbaną kawalerką – duszne, nieświeże powietrze, od którego chciało się jak najszybciej wyjść. Pokój w tragicznym stanie: ściany brudne, obdrapane, meble zaniedbane i stare. Masa zbędnych dodatków, które tylko przeszkadzały – największy hit to ogromne lustro w łazience, w którym nic nie było widać. Wyglądało jak muzealny eksponat, całe zamglone, absolutnie bezużyteczne. Nie dało się przy nim nawet pomalować. Drzwi od balkonu można było bez problemu otworzyć od zewnątrz – na szczęście byliśmy na 2. piętrze, ale poczucie bezpieczeństwa i tak było żadne. Dywan „ze skóry zebry” już dawno powinien trafić do śmieci. Zamek do pokoju – katastrofa. Przez pierwsze dwa dni siłowaliśmy się z nim po 10 minut za każdym razem, gdy chcieliśmy wejść. Do tego bardzo głośne odgłosy w łazience przy spuszczaniu wody w WC lub podczas korzystania z prysznica, a czasami instalacja sama z siebie się włączała – nagle i z hałasem, który potrafił przestraszyć. Noce też były głośne, choć po całym dniu byłam tak zmęczona, że spałam, ale mój partner wielokrotnie się budził. Jeżeli chodzi o personel – praktycznie żadnej komunikacji po angielsku. Złapanie kogokolwiek, kto faktycznie zajmuje się pokojami, było prawie niemożliwe. Goście restauracji i osoby z zewnątrz mogły bez przeszkód wchodzić na piętro z pokojami – nikt tego nie kontrolował. Jedyne, co mogę zapisać na plus, to łóżko – było całkiem czyste (choć znalazłam kilka włosów). Lokalizacja też jest dobra – centrum pod ręką, ale to w żaden sposób nie rekompensuje reszty.